” style=”object-position:50% 0%” data-object-fit=”cover” data-object-position=”50% 0%” >
” style=”object-position:50% 0%” data-object-fit=”cover” data-object-position=”50% 0%” >
Hongaarse textiel kunstenares
Sinds haar afstuderen als textielkunstenares aan de Moholy-Nagy Universiteit in 2006, weeft ze een carrière vol creativiteit en vernieuwing. Ze richtte haar eigen modehuis Baharat op, waar ze unieke kledingstukken ontwierp met een persoonlijke signatuur. Later breidde ze haar werk uit naar kostuum- en decorontwerp voor theater en dansgezelschappen.
Haar zijden sculpturen en textiele installaties werden tentoongesteld in solo-exposities in Boedapest, Istanboel en Toscane, en maakten deel uit van internationale groepstentoonstellingen in Europa, Japan en de VS. Ze ontving erkenning met prijzen zoals Textielkunstenares van het Jaar en het Kozma Lajos-stipendium.
In 2023 lanceerde ze een sieradencollectie met ontwerpster Noémi Gera, waarin textiel en metaal samensmelten tot poëtische vormen. Vanaf 2025 geeft ze les aan de Universiteit van Pécs, waar ze haar passie doorgeeft aan jonge kunstenaars. Haar werken zijn opgenomen in publieke collecties, waaronder het Hongaars Nationaal Museum en de Richemont Group in Zwitserland.
Als lid van het European Textile Network en de Homo Faber Guide blijft ze de toekomst van textielkunst vormgeven—draad voor draad.
Textiel is mijn taal en mijn sculpturen zijn hun poëzie, een tactiele dialoog waarin natuur en emotie met elkaar verweven zijn. Ik put veel inspiratie uit de ritmes en patronen van de natuurlijke wereld, maar mijn werk is meer dan een verkenning van vorm en materiaal. Het spreekt tot de complexiteit van menselijke emoties en creëert verbindingen die het visuele of tactiele overstijgen. Mijn sculpturen nodigen de toeschouwer uit in een gedeelde ruimte, waar herinneringen naar boven komen, gevoelens resoneren en een stil begrip ontstaat.
Kunst is voor mij een brug, een manier om ons te verbinden door middel van gedeelde worstelingen en vreugden. Tijdens mijn tentoonstellingen heb ik gezien hoe mijn werken gesprekken op gang brengen en herinneringen en emoties bij anderen oproepen.
In elk stuk dat ik maak, zit een uitnodiging: om aan te raken, te voelen, te herinneren en verbinding te maken. Door deze zintuiglijke en emotionele dialoog bevorderen mijn sculpturen de menselijkheid en herinneren ze ons aan de gedeelde banden die ons allemaal verbinden.
Omdat ik werk met shantungzijde, een stof met een persoonlijkheid die net zo levendig is als de verhalen die ik wil vertellen, heb ik technieken ontwikkeld waarmee ik de delicate oneffenheden ervan kan omvormen tot ingewikkelde, organische vormen.
Deze vormen weerspiegelen de texturen van de natuur: de lagen van bloemblaadjes, de rimpelingen van water en de schubben van een vis. Maar terwijl ik het materiaal vorm, merk ik dat ik niet alleen de ritmes van de natuur kanaliseer, maar ook de stromingen van de menselijke ervaring.
Elke sculptuur wordt een vat bewust gemaakt om emoties op te roepen en tot nadenken te stemmen.
Toont alle 14 resultaten