Martin Goerg

” style=”object-position:50% 0%” data-object-fit=”cover” data-object-position=”50% 0%” >
” style=”object-position:50% 0%” data-object-fit=”cover” data-object-position=”50% 0%” >

Curriculum Vitae

Geboren in 1962 in Montabaur in het Westerwald, werk ik al vele jaren in Höhr‑Grenzhausen, waar mijn atelier zich bevindt.
Na mijn leertijd bij Pottery Balzar‑Kopp van 1980 tot 1983 volgde ik de opleiding aan de School for Ceramic Design in Höhr‑Grenzhausen, waarna ik in verschillende werkplaatsen ervaring opdeed.
Sinds 1990 heb ik mijn eigen atelier en sinds 1992 ben ik verbonden aan de Keramikgruppe Grenzhausen.

Mijn werk werd meermaals bekroond, onder andere met de Prijs voor Toegepaste Kunst van Rheinland‑Pfalz in 1989, diverse internationale prijzen voor zoutgestookte keramiek in de jaren negentig, de Merit Award van het Sidney Myer Fund in Australië in 1997, en onderscheidingen tijdens de European Ceramics‑competitie in 1999 en 2004.
In 2007 nam ik deel aan het FuLe International Ceramic Art Museum Project in Fuping, China.

Inspiratie

Ik ben in wezen een zeer natuurlievend persoon.  Ik heb voortdurend de verwijzing naar de buitenwereld nodig en ben vaak in de bergen geweest. Daar is de natuurbeleving, en daarmee ook de inspiratie voor mijn werk, bijzonder intens.
Naast de grote vormen fascineren ook de details me: hoe ontstaan de oppervlakken? Wat gebeurt er tijdens de processen van verwering?
Dat neem ik mee als inspiratie voor mijn keramisch werk, zowel in de vorm als in de huid van de stukken.
Ook de manier van werken heeft veel te maken met de beweging in de bergen: vele stappen laten het werk langzaam en gestaag groeien.

De stookmethode van zoutstoken is een zeer oude traditie in mijn regio.
Voor mij is het prachtig om deze techniek eigen te maken en op mijn manier te transformeren in mijn werk. Zo ontstaan levendige oppervlakken, getekend door zoutdampen en vlammen.

Techniek

Ik werk met lokale Westerwald-kleisoorten.
De objecten worden langzaam, stap voor stap, opgebouwd met de roltechniek, en de vorm wordt aangepast met zelfgemaakte houten kloppers.
Het oppervlak ontstaat door verschillende lagen van diverse kleien, porselein en engobes. Soms voeg ik smeltende materialen toe, zoals lokale basalt of andere mineralen.

Het stapelen van mijn oven is een belangrijke fase, omdat ik moet bedenken hoe de vlammen en zoutdampen de stukken zullen bereiken.
Ik stook in een gereduceerde atmosfeer op ongeveer 1240°C.