Virgile Loyer

Curriculum Vitae

Virgile Loyer, geboren in 1975 te Parijs, is een Franse kunstenaar die cinematografie combineert met keramiekkunst. Sinds 2001 werkt hij aan een documentair en poëtisch onderzoek, dat tot uiting komt in films, theater en dans. In 2008 maakte hij de film DONC, een portret van schrijver Marcel Moreau, waarmee hij een reeks samenwerkingen begon met prominente kunstenaars, waaronder acteur Denis Lavant en schilder Alechinsky.

Vanaf 2015 begon Loyer samen te werken met keramist Alain Gaudebert, wat leidde tot het concept van “keramische films”, waarbij keramiek een cinematografische ervaring oproept. Deze grensverleggende benadering brengt narratieve diepgang en visuele poëzie in de keramiekkunst.

Sinds 2019 leidt hij een ambitieus project op de berg Analogue, waar hij keramische sculpturen creëert met de naam Analogies.

Loyer’s werk transformeert keramiek tot een medium van verhalen en emoties, met een blijvende impact op de hedendaagse kunstwereld.

Inspiratie

De werken zijn echt.
Als sculpturen zijn gemaakt van klei en gebakken in een houtoven.
Dubbel geïnspireerd door René Daumal en Marcel Moreau, dichters die niet meer onder ons zijn.
Deze sculpturen zijn als literaire bewerkingen.

Enige tijd geleden besloot Virgile Loyer om een multidisciplinaire expeditie op te zetten op zoek naar de Mont Analogue, een eiland op het zuidelijk halfrond dat beschreven wordt als de hoogste berg ter wereld en waar Daumal en zijn team nooit terugkeerden.

Elke sculptuur is als een mijlpaal ontworpen om een symbolische reis te markeren.

Genaamd “Kerguelen” of “Analogie”, elke mijlpaal verlicht door de sterren die een denkbeeldige topografie die een plaats aanduidt.
Gemonteerd met kleiplaten rond en paar grote krachtlijnen.

De sculpturen zijn gemaakt rond een lege ruimte.  Ze suggereren het bestaan van een binnen en een buitenlandschap, gelijkaardige dubbelgangers van een andere wereld.

Vrije vertaling
Naar Stéphanie Le Follic-Hadida
Kunsthistoricus en vice-president van het IAC

Techniek

Voor de serie Analogies assembleer ik de sculpturen met kleiplaten die ik van tevoren heb ingesneden en getextureerd op de draaibank.

Er kunnen enkele tientallen kleiplaten in een enkel stuk zitten; het oppervlak is het eerste, de assemblage kan alleen van binnenuit gebeuren, in holtes.

Ik vergelijk deze montage met bergbeklimmen, met hachelijke klimpartijen. Als de top eenmaal is bereikt, werk ik verder aan het geologische oppervlak en breng ik klei,  mineralen en asglazuren toe.

Tot slot bak ik het werkstuk in de houtoven.
Het is essentieel voor mij om met hout te bakken, want zoals Paul Valéry schreef, terwijl het vuur werkt, wordt de mens verteerd.