Monika Debus

Curriculum Vitae

Monika Debus werd geboren in 1961 in Duitsland en ontwikkelde zich tot een gerenommeerde keramiste.

Tussen 1989 en 1992 volgde ze een opleiding aan de School for Ceramic Design in Höhr-Grenzhausen. Sinds 1993 heeft ze daar haar eigen atelier, waar ze haar unieke stijl verder uitbouwde.

In 1994 sloot ze zich aan bij de Keramikgruppe Grenzhausen, een collectief van keramisten. Haar werk kreeg internationale erkenning en in 2005 werd ze lid van de International Academy of Ceramics (IAC).

Datzelfde jaar verbleef ze als artist in residence in het keramiekmuseum van Taipei, Taiwan. In 2007 werd ze geselecteerd voor de Duitse residentie van Flicam in China en trad ze toe tot de kunstenaarsgroep „Gruppe 83“.

Haar creaties werden tentoongesteld in onder andere Duitsland, Groot-Brittannië, Frankrijk, Japan en de VS.
Ze won diverse prijzen, waaronder de Westerwaldprijs in 2004 en een eervolle vermelding in Mino, Japan in 2014. In 2018 werd haar werk bekroond in Londen en Diessen.
Ook in 2019, 2022 en 2024 ontving ze prijzen voor haar zoutgeglazuurde keramiek.
Haar stukken maken deel uit van museale en privécollecties in onder meer Stuttgart, München, Taipei en Siegburg. Haar werk is te bewonderen in het Ceramics Museum Westerwald, waar ze in 2025 opnieuw werd opgenomen.
In 2025 was ze hoofdkunstenaar van de keramiektentoonstelling in Andenne.

Monika Debus blijft een invloedrijke figuur binnen de hedendaagse keramiekwereld. Haar oeuvre getuigt van technische beheersing en artistieke diepgang.

Inspiratie

Mijn sculpturen zijn een combinatie van plastische klei en abstracte, vrije schilderkunst.

Ik zoek naar verbindingen  tussen vaas en sculptuur, schilderkunst en beeldhouwkunst, traditie en modernisme , tussen kunst en ambacht, kunst en toeschouwer en ook tussen gevoel en begrip, eenvoud en complexiteit.

De denkbeeldige ruimtes die ik met mijn sculpturen kan creëren boeien me. Voor de  toeschouwer opent dit een scala van mogelijkheden, vrije associaties en gevoelens.“.

Klei en slib zijn de eenvoudigste middelen om met keramiek te werken. Monika houdt niet van het werken met complexe machines en gereedschappen, maar vooral van het manipuleren met haar handen. Ze beoogt eenvoud en werkt met uitgerolde kleiplaten en opbouw met kleirollen.

„Ik haal mijn inspiratie uit dagdagelijkse ervaringen met mensen, muziek, natuur…. maar ook uit mijn dagelijks werk met het materiaal“.

Haar werken zijn organisch, met golvende vormen, zonder hoeken en een natuurlijke uitstraling.

Het bakken met zout moduleert het oppervlak van licht naar donker en geeft de werken een zachte diepte. Het toeval speelt hierin een bewuste rol. Ik vind het heel spannend om met deze oeroude stookmethode van het Westerwald een nieuw, modern aspect te krijgen.

Techniek

Alle werken zijn opgebouwd uit gekleurd bakkende steengoedklei en beschilderd met porseleinen engobes. Ze worden gebakken in een zoutstookoven aan 1140°C (in reductie).